این کمپین، پس از درگذشت استاد محمد علی طاهری زیر شکنجه و در اعتصاب غذا در زمستان ۱۳۹۳، از کمپین آزادی استاد طاهری به کمپین احقاق حق وی تغییر نام داد ،برای مشاهده فعالیت های کمپین در زمان حیات استاد محمد علی طاهری اینجا را کلیک کنید

کمپین بین المللی حمایت از استاد محمد علی طاهری

+1 (800) 950 74 75

آیا اعدام محسن امیر اصلانی، زنگ خطری برای بقیه زندانیان عقیدتی است؟ + تحلیل

admin 09/27/2014

محسن امیر اصلانی زنجانی”، پس از هشت سال حبس به دلیل به دلیل باورهای مذهبی خود، روز چهارشنبه، ۲ مهر ۱۳۹۳ در ایران اعدام شد”.

محسن امیر اصلانی، در سال ۱۳۸۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، وی فردی مذهبی و فعال در این حوزه بود که مدیریت برگزاری کلاسهای قرآن برای شهروندان علاقمند را نیز عهده دار بود، نیروهای امنیتی بعد از بازداشت محسن او را به «بدعت در دین و ادعای ارتباط با امام زمان، توهین به حضرت یونس و نیز ارتکاب فعل حرام» متهم کردند و این پرونده هر چند پیش‌تر بابت «بدعت در دین با صدور حکم ۴ سال و ۱۰ ماه» حبس تعزیری رسیدگی شده بود، مجدداً با طرح اتهامات تکراری و تجمیع انتسابات با کیفرخواست صادره در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب توسط قاضی صلواتی در سال ۱۳۸۶ بررسی و نهایتا برای این زندانی حکم اعدام صادر شد. حکم صادره سه بار در دیوان عالی کشور نقض شد و سرانجام در کشاکش بین شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب و شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور از طریق اعمال ماده ۱۸ و اعمال نظر ریاست قوه قضاییه حکم اعدام نهایی شد. ماموران به خانواده وی اطلاع داده بودند که حکم اعدام، ساعت ۵ صبح روز چهارشنبه ۲ مهرماه به مورد اجرا در می‌آید و جسد را در قبرستانی در کرج تحویل خانواده خواهند داد.

اعدام یک زندانی عقیدتی با حکم رسمی قوه قضاییه و تنها به دلیل دیدگاه متفاوت متهم، برای اولین بار است که اجرا می شود و پس از اعدام محسن امیر اصلانی زنجانی، آيت الله کاظمی بروجردی که او نیز از دیگر زندانیان عقیدتی است، به اعدام تهدید شده است. دیگر زندانیان عقیدتی در زندانهای ایران شامل محمد علی طاهری، ایلیا م رام الله، نوکیشان مسیحی، سنی مذهبان و بقیه کسانی هستند که به نوعی، دیدگاهی متفاوت از دیدگاه حکومت ایران به مباحث اعتقادی دارند و در اکثر مواقع این زندانیان به نوعی به تبلیغ باورهای معنوی خود پرداخته و شاگردانی داشته اند، که از دید حکومت دینی ایران، تهدیدی است همسان با تهدید گروه های سیاسی مخالف و معترض به سیاست های حکومت، چرا که در ایران اسلامی، جمله “سیاست ما، عین دیانت ماست” در راس کار قرار دارد و هر دیدگاهی که به نوعی زاویه دید مردم را نسبت به دینداری سنتی -که پایه قدرت حاکمان ایران است- تغییر دهد و تعبیر و تفسیر جدیدی از آن را -هرچند با استنادبه آیه های خود قرآن- ارایه دهد، برای بنیادگراها و دینداران حکومتی ایران تهدیدی همپای تهدیدهای سیاسی به حساب می آید

aslani

متاسفانه دستگاه قضایی ایران با دادن وعده شکستن حکم باعث شده بود که خانواده ی ایشان اطلاع رسانی کافی نکنند. بسیاری از خانواده ها تصور می کنند، در صورت اطلاع رسانی وضع زندانی بدتر میشود، که این ترفند به مدت ۳ سال به خانواده استاد محمد علی طاهری نیز القا شد، تا جایی که خانواده ایشان تصور کردند که در صورت سکوت در مورد نقض حقوق استاد محمد علی طاهری به ایشان کمک خواهد شد که سرانجام با نامه ای که آقای طاهری خطاب به آقای احمد شهید، برای خانم شهناز نیرومنش فرستادند، شبهه سکوت را که بیش از سه سال نیز به طول انجامید است را بین شاگردان عرفان حلقه از بین برده و آنها متوجه شرایط حاد و نیاز مبرم به فعالیت مستمر برای آزادی استاد طاهری شده اند و به نوعی که انجام یا عدم انجام فعالیت حقوق بشری برای آزادی آقای طاهری، سنگ محکی برای تشخیص نفوذی های حکومتی در داخل مجموعه عرفان حلقه شده است.

خانواده محسن امیر اصلانی زنجانی پس از اعدام او به دلیل عقایدش
خانواده مرحوم “محسن امیر اصلانی زنجانی” پس از اعدام او به دلیل عقایدش

نکته قابل توجه در اعدام محسن امیر اصلانی است همزمان بودن آن با نشست سالانه سازمان ملل متحد در نیویورک است، به طوری که حکم اعدام او توسط شخص رییس قوه قضاییه صادر شده و تنها در عرض ۴۸ ساعت این حکم ناعادلانه اجرا می شود، در صورتی که سال گذشته، یک هفته قبل از نشست سالانه سازمان ملل در سال ۲۰۱۳، زندانیان سیاسی همچون نسرین ستوده، فیض الله عرب سرخی، محسن امیرزاده، مهسا امرآبادی و شمار دیگری از زندانیان سیاسی که هنوز مدت محکومیت آنها به اتمام نرسیده بود، عفو شده و آزاد شدند. این چرخش حاکمیت در مدت یک سال گذشته بیانگر کمتر شدن تعهد دولت حسن روحانی به مساله حقوق بشر و یا حداقل ظاهر سازی در این زمینه می باشد، به این ترتیب انتظار میرود اعدام محسن امیر اصلانی شروع طرح جدیدی از طریق حکومت برای مبارزه جدی تر با نظرات معنوی در داخل جامعه باشد و از اینرو آگاهی مردم از وضعیت زندانیان و فعالیت های حقوق بشری در داخل و خارج از ایران و همچنین پشتیبانی رسانه ای برای انعکاس این فعالیت ها می تواند این طرح احتمالی را خنثی کند.

پایان/